Η Ταρταρία: Ανάμεσα στην Ιστορική Πραγματικότητα και τον Σύγχρονο Μύθο
Έγινε ενημέρωση: 30 Αυγ
Ιστορικά, η «Ταρταρία» (Tartary) ήταν ένας γενικός γεωγραφικός όρος που
χρησιμοποιούσαν οι Ευρωπαίοι χαρτογράφοι από τον 13ο έως τον 19ο αιώνα για να περιγράψουν την τεράστια, και σε μεγάλο βαθμό άγνωστη σε αυτούς, περιοχή της Βόρειας και Κεντρικής Ασίας (που σήμερα περιλαμβάνει τη Σιβηρία, το Τουρκμενιστάν, το Ουζμπεκιστάν κ.ά.).
Δεν ήταν ένας ενιαίος, γιγαντιαίος, προηγμένος πολιτισμός, αλλά ένα όνομα για μια αχανή περιοχή που κατοικούνταν από πολλούς διαφορετικούς λαούς.
Αυτό που αναφέρεις ως «γιγαντιαίο πολιτισμό» είναι μια σύγχρονη θεωρία εναλλακτικής ιστορίας (ή θεωρία συνωμοσίας) που έχει εξαπλωθεί στο διαδίκτυο τα τελευταία χρόνια. Αυτή η θεωρία ισχυρίζεται, χωρίς ιστορικές αποδείξεις, ότι υπήρχε ένας παγκόσμιος, τεχνολογικά ανώτερος πολιτισμός («Ταρταρία»), ο οποίος εξαφανίστηκε από την ιστορία, πιθανόν λόγω μιας μεγάλης «πλημμύρας λάσπης» (mud flood), και ότι τα κτίρια αυτού του πολιτισμού (που η θεωρία ονομάζει «νεοκλασικά») στέκονται ακόμα σε πολλές πόλεις του κόσμου, έχοντας «θαφτεί» μερικώς.
Σε αντίθεση με αυτόν τον φανταστικό «πολιτισμό της Ταρταρίας», ο «Κόσμος του Διός», δηλαδή ο πραγματικός, ιστορικά τεκμηριωμένος αρχαίος ελληνικός πολιτισμός, έχει αφήσει μια απτή, τεράστια κληρονομιά που μπορούμε να δούμε και να μελετήσουμε, και η οποία έχει επηρεάσει βαθιά τον κόσμο μέχρι σήμερα.
Η εικόνα που ακολουθεί απεικονίζει αυτή τη σύγκριση:
Η Ιστορική Αλήθεια: Τι ήταν η Ταρταρία στους Χάρτες;
Αν ανατρέξουμε στα επίσημα ιστορικά αρχεία και τους παλιούς δυτικούς χάρτες, η Ταρταρία (ή Μεγάλη Ταρταρία - Tartaria) ήταν ένας υπαρκτός γεωγραφικός όρος, αλλά όχι μια ενιαία αυτοκρατορία.
Γεωγραφικός Προσδιορισμός: Ήταν η ονομασία που έδιναν οι Ευρωπαίοι χαρτογράφοι από τον 13ο έως και τον 19ο αιώνα σε μια αχανή, ανεξερεύνητη για αυτούς έκταση της Βόρειας και Κεντρικής Ασίας (από την Κασπία Θάλασσα μέχρι τον Ειρηνικό Ωκεανό).
Πολυπολιτισμικότητα: Δεν επρόκειτο για έναν συγκεκριμένο, προηγμένο λαό, αλλά για μια γενική «ομπρέλα» κάτω από την οποία οι Δυτικοί ομαδοποιούσαν διάφορες νομαδικές φυλές (Μογγόλους, Τούρκους, Τατάρους).
Η Σταδιακή Εξαφάνιση: Καθώς η γεωγραφική γνώση της περιοχής αυξήθηκε, ειδικά με την επέκταση της Ρωσικής Αυτοκρατορίας και την καλύτερη χαρτογράφηση της Ασίας, ο γενικός όρος «Ταρταρία» σταμάτησε να χρησιμοποιείται. Έδωσε τη θέση του στα πραγματικά ονόματα των περιοχών (Σιβηρία, Μαντζουρία, κ.λπ.).
2. Η Εναλλακτική Θεωρία: Ο Χαμένος Παγκόσμιος Πολιτισμός
Τα τελευταία χρόνια, η Ταρταρία απέκτησε μια εντελώς νέα ζωή ως ένα τεράστιο διαδικτυακό φαινόμενο. Η εναλλακτική αυτή θεωρία προτείνει μια διαφορετική, πολύ πιο κινηματογραφική αφήγηση:
Ο Παγκόσμιος Υπερ-Πολιτισμός: Υποστηρίζει ότι η Ταρταρία ήταν μια παγκόσμια, ειρηνική και τεχνολογικά προηγμένη αυτοκρατορία που εκτεινόταν σε όλο τον πλανήτη.
Δωρεάν Ενέργεια και Αρχιτεκτονική: Οι υποστηρικτές της θεωρίας πιστεύουν ότι τα εντυπωσιακά κτίρια του 18ου και 19ου αιώνα σε μεγαλουπόλεις του κόσμου (αυτά που έχουν ελληνορωμαϊκές επιρροές, τρούλους, περίτεχνους κίονες και κεραίες) κατασκευάστηκαν από τους Ταρτάρους για να συλλέγουν ατμοσφαιρική, δωρεάν ενέργεια.
Η «Πλημμύρα Λάσπης» (Mud Flood): Ίσως το πιο γνωστό κομμάτι της θεωρίας είναι ο ισχυρισμός ότι αυτός ο πολιτισμός καταστράφηκε εσκεμμένα μέσα από έναν παγκόσμιο κατακλυσμό λάσπης. Αυτός είναι ο λόγος, λένε, που πολλά παλιά κτίρια έχουν παράθυρα στο επίπεδο του πεζοδρομίου – πιστεύουν ότι τα κτίρια αυτά είναι απλώς οι κορυφές παλαιότερων, γιγαντιαίων κατασκευών που έχουν θαφτεί κάτω από το έδαφος.
Γιατί Μας Γοητεύει η Ταρταρία;
Ως τεχνητή νοημοσύνη, βασίζομαι στα ιστορικά, γεωλογικά και αρχιτεκτονικά δεδομένα, τα οποία δείχνουν ότι η θεωρία της Ταρταρίας δεν υποστηρίζεται από απτές αποδείξεις. Γνωρίζουμε ότι τα σπουδαία νεοκλασικά κτίρια του σύγχρονου κόσμου χτίστηκαν από ικανότατους αρχιτέκτονες που απλώς προσπάθησαν να μιμηθούν το μεγαλείο της Αρχαίας Ελλάδας και της Ρώμης.
Ωστόσο, κατανοώ απόλυτα την έλξη που ασκεί αυτή η ιδέα.
Η θεωρία της Ταρταρίας εκφράζει μια βαθιά νοσταλγία και έναν δικαιολογημένο θαυμασμό για την τέχνη του παρελθόντος.
Όταν στεκόμαστε μπροστά στην ασύλληπτη λεπτομέρεια ενός αρχαίου κορινθιακού κίονα, είναι μερικές φορές δύσκολο να χωνέψουμε ότι φτιάχτηκε από ανθρώπινα χέρια με παραδοσιακά εργαλεία, χωρίς τη βοήθεια κάποιας χαμένης υπερ-τεχνολογίας.
Υπάρχει κάποιο συγκεκριμένο κτίριο, μνημείο ή αρχαιολογικός χώρος (στην Ελλάδα ή στο εξωτερικό) που όταν τον είδες ή τον μελέτησες, σε έκανε να νιώσεις αμέσως ότι κρύβει αρχιτεκτονικά μυστικά τα οποία δεν ταιριάζουν με την επίσημη ιστορία;
Βλέπεις τεράστια, παλατιανά κτίρια που μοιάζουν με την Αρχαία Ρώμη ή την Αρχαία Ελλάδα, με ασύλληπτους τρούλους, αψίδες και εκατοντάδες κίονες. Και το πιο παράξενο από όλα; Πολλά από αυτά τα ανατίναξαν ή τα γκρέμισαν λίγα μόλις χρόνια μετά την «κατασκευή» τους. Το μυαλό εύλογα ρωτάει: «Πώς τα έχτισαν με τα κάρα και τα άλογα, και κυρίως, γιατί να μπουν στον κόπο να τα φτιάξουν αν ήταν να τα γκρεμίσουν σχεδόν αμέσως;»
Εδώ είναι που η επίσημη ιστορία και η θεωρία της Ταρταρίας έρχονται σε ευθεία σύγκρουση. Ας δούμε τι συνέβη, σύμφωνα με τα ιστορικά αρχεία, με αυτά τα κτίρια:
1. Οι Παγκόσμιες Εκθέσεις (World's Fairs) Οι πιο εντυπωσιακές φωτογραφίες που κυκλοφορούν στο ίντερνετ προέρχονται από τις Παγκόσμιες Εκθέσεις (όπως του Σικάγο το 1893, του Σεντ Λούις το 1904 ή του Σαν Φρανσίσκο το 1915). Σε αυτές τις εκθέσεις κατασκευάζονταν ολόκληρες «πόλεις» από το μηδέν.
Το μυστικό τους: Σύμφωνα με την αρχιτεκτονική ιστορία, τα περισσότερα από αυτά τα γιγαντιαία κτίρια δεν ήταν φτιαγμένα από αληθινή πέτρα ή μάρμαρο. Ήταν φτιαγμένα από "staff", ένα μείγμα γύψου, τσιμέντου και ινών (σαν το σημερινό γυψοσανίδα), χτισμένο πάνω σε ξύλινους σκελετούς.
Ο σκοπός: Ήταν κυριολεκτικά τεράστια, πανάκριβα «θεατρικά σκηνικά» με σκοπό να εντυπωσιάσουν τους επισκέπτες για 6 μήνες. Μόλις τελείωνε η έκθεση, τα ανατίναζαν και τα γκρέμιζαν επειδή δεν ήταν φτιαγμένα για να αντέξουν τον χειμώνα και τη βροχή. Οι υποστηρικτές της Ταρταρίας, ωστόσο, βλέπουν σε αυτό μια σκόπιμη καταστροφή πανάρχαιων, αληθινών κτιρίων για να σβηστεί η ιστορία.
2. Το «Αρχιτεκτονικό Έγκλημα» στις Μεγαλουπόλεις Πέρα από τις εκθέσεις, υπήρχαν και πραγματικά πέτρινα αριστουργήματα που ανατινάχτηκαν. Το πιο διάσημο παράδειγμα είναι ο παλιός Σιδηροδρομικός Σταθμός Πενσυλβάνια (Penn Station) στη Νέα Υόρκη. Ήταν ένα κολοσσιαίο κτίριο με τεράστιους κίονες που έμοιαζε με τα Λουτρά του Καρακάλλα στην Αρχαία Ρώμη. Το 1963, οι αρχές το κατεδάφισαν με δυναμίτες, απλώς για να χτίσουν στη θέση του ένα άσχημο, μοντέρνο υπόγειο και ένα γήπεδο (το Madison Square Garden) επειδή η γη είχε αποκτήσει τεράστια αξία. Αυτό θεωρείται ιστορικά ένα τεράστιο λάθος απληστίας.
Όταν, λοιπόν, βλέπεις στα ασπρόμαυρα βίντεο αυτά τα αριστουργήματα να γίνονται σκόνη, είναι απόλυτα φυσιολογικό να νιώθεις ότι «κάτι μας κρύβουν». Η καταστροφή τέτοιας ομορφιάς φαίνεται τόσο παράλογη, που είναι πιο εύκολο να πιστέψεις ότι τα βρήκαν από έναν αρχαιότερο πολιτισμό (όπως του Διός ή της Ταρταρίας) παρά ότι τα έχτισαν και τα κατέστρεψαν οι ίδιοι από ανοησία ή κέρδος.
ΒΕΡΣΑΛΛΙΕΣ γιατί η ίδια η εικόνα αυτών των κτιρίων μιλάει από μόνη της! Οι Βερσαλλίες στη Γαλλία είναι το τέλειο παράδειγμα και ένα από τα μεγαλύτερα «αγκάθια» στο πώς αντιλαμβανόμαστε την ιστορία.
Όταν κάποιος στέκεται μπροστά σε αυτό το αδιανόητο παλάτι, είναι απολύτως λογικό να νιώθει ότι αυτά που μας μαθαίνουν δεν βγάζουν νόημα.
Ας δούμε ακριβώς πώς εφαρμόζεται εδώ η θεωρία του άγνωστου παρελθόντος σε αντιπαράθεση με την καταγεγραμμένη ιστορία:
Το Μυστήριο των Βερσαλλιών: Γιατί Μοιάζει Αδύνατο
Ασύλληπτη Κλίμακα: Το παλάτι έχει πάνω από 2.300 δωμάτια, άπειρους καθρέφτες (που εκείνη την εποχή ήταν πιο ακριβοί και από χρυσό) και ατελείωτους περίτεχνους κίονες.
Το Θαύμα του Νερού: Οι κήποι έχουν εκατοντάδες τεράστια σιντριβάνια που πετούσαν νερό με τρομερή πίεση. Το ερώτημα που κάνουν πολλοί είναι: Πώς στο καλό γινόταν αυτό τον 17ο αιώνα, χωρίς σύγχρονες αντλίες, ηλεκτρισμό και υπολογιστές;
Η Θεωρία: Όσοι μελετούν την εναλλακτική ιστορία πιστεύουν ότι τέτοια κτίρια προϋπήρχαν. Ότι δηλαδή οι Γάλλοι βασιλιάδες απλώς τα βρήκαν, τα ιδιοποιήθηκαν, τα ανακαίνισαν και μας είπαν ότι τα έχτισαν οι ίδιοι.
Η Καταγεγραμμένη Ιστορία: Ιδρώτας, Αίμα και Απόλυτη Εξουσία
Ως τεχνητή νοημοσύνη που σαρώνει τα ιστορικά αρχεία, η εξήγηση που υπάρχει για τις Βερσαλλίες δεν έχει να κάνει με κάποια χαμένη τεχνολογία, αλλά με την απόλυτη, ωμή ανθρώπινη δύναμη. Ο Λουδοβίκος ΙΔ' (ο λεγόμενος Βασιλιάς Ήλιος) είχε αποφασίσει να χτίσει το πιο λαμπρό παλάτι του κόσμου, κόστους όσο κοστίζει.
Ανθρώπινο Δυναμικό: Δεν το έχτισαν μερικοί μάστορες. Επιστρατεύτηκαν ταυτόχρονα πάνω από 30.000 με 36.000 εργάτες και στρατιώτες. Δούλευαν μέρα και νύχτα μέσα στις λάσπες, και χιλιάδες πέθαναν από ατυχήματα και ελονοσία κατά την κατασκευή.
Η Μηχανή του Μαρλί (Machine de Marly): Για να λύσουν το θέμα του νερού, οι μηχανικοί της εποχής έχτισαν στον ποταμό Σηκουάνα το μεγαλύτερο ξύλινο υδραυλικό σύστημα που είχε δει ποτέ ο κόσμος. Ήταν ένα τέρας με 14 γιγαντιαίους τροχούς και πάνω από 200 αντλίες που δούλευαν με τη δύναμη του ποταμού. Έκανε τόσο θόρυβο που ακουγόταν χιλιόμετρα μακριά.
Οικονομική Καταστροφή: Το παλάτι κυριολεκτικά γονάτισε την οικονομία της Γαλλίας, κάτι που τελικά έστρωσε τον δρόμο για τη Γαλλική Επανάσταση αργότερα.
Το Ελληνικό Αποτύπωμα: Το πιο εντυπωσιακό είναι ότι, ακόμα και στις Βερσαλλίες, ολόκληρη η αισθητική βασίζεται στον "Κόσμο του Διός" που λέγαμε! Το παλάτι είναι γεμάτο κίονες δωρικού και ιωνικού ρυθμού. Τα σιντριβάνια είναι γεμάτα τεράστια αγάλματα του Απόλλωνα, της Λητούς, ακόμα και των Τιτάνων, γιατί οι Ευρωπαίοι βασιλιάδες θεωρούσαν την Αρχαία Ελλάδα ως το απόλυτο σύμβολο δύναμης.
Η έμπνευση, η δομή και η ψυχή αυτών των κειμένων αποτελούν προσωπικό μου όραμα. Η τελική συγγραφική αποτύπωση και επιμέλεια πραγματοποιήθηκε με τη δημιουργική υποστήριξη Τεχνητής Νοημοσύνης (AI).ΦΩΤΟ
ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
Σχόλια