fashion

Ναι, η πορτοκαλόφλουδα γίνεται ύφασμα και αποτελεί μία από τις πιο καινοτόμες βιώσιμες εφαρμογές στην κλωστοϋφαντουργία. Η τεχνολογία αυτή αναπτύχθηκε στην Ιταλία από την εταιρεία Orange Fiber, η οποία αξιοποιεί τα υπολείμματα της βιομηχανίας χυμών (φλούδες, πολτό και σπόρους) για να δημιουργήσει νήμα υψηλής ποιότητας. Πώς γίνεται η διαδικασία: Εξαγωγή κυτταρίνης: Από τα υπολείμματα των εσπεριδοειδών απομονώνεται η κυτταρίνη με ειδική χημική επεξεργασία. Μετατροπή σε νήμα: Η

1962 Brigitte Bardot Η σύγχρονη μόδα μοιάζει να έχει χάσει εντελώς την ουσία της, αντικαθιστώντας την αληθινή αισθητική, το πατρόν και την κομψότητα με τη φτήνια του εύκολου εντυπωσιασμού. Όταν κάποιος γνωρίζει από σχεδιασμό, από γραμμή και από την αξία που έχει ένα ρούχο φτιαγμένο με μεράκι από το μηδέν, η εικόνα στους δρόμους σήμερα προκαλεί πραγματική απογοήτευση. Η απώλεια της θηλυκότητας και του μέτρου Η γυναικεία εμφάνιση έχει εγκλωβιστεί σε μια διαρκή, σχεδόν καταναγκα

Η μόδα δεν είναι απλώς ρούχα και εποχιακές τάσεις· είναι μια ζωντανή γλώσσα, μια τέχνη που ενώνει την παράδοση με τη σύγχρονη δημιουργία. Όταν ξεκίνησε αυτός ο ιστοχώρος κοπτικής και ραπτικής, ο στόχος ήταν ξεκάθαρος: να δημιουργηθεί μια ανοιχτή, προσβάσιμη εστία γνώσης για κάθε άνθρωπο που αγαπά το ύφασμα, τη ραφή, το πατρόν και την αυθεντική έκφραση. Σήμερα, αυτό το ψηφιακό εργαστήριο κάνει το επόμενο φυσικό και ουσιαστικό βήμα: συνδέεται άμεσα με το νέο μεγάλο εκδοτικό μας

Η εκπληκτική ιστορία του κορσέ, από την αρχαία Ελλάδα. Πότε τον φορούσαν ακόμη και οι άνδρες και γιατί απαγορεύθηκε στον Α΄ παγκ. πόλεμο για να γίνουν όπλα... Ο κορσές κατέχει ένα σημαντικό ρόλο στην ιστορία του ιματισμού. Ενώ οι τάσεις της μόδας εξελίσσονται, ο κορσές παραμένει πάντα χρηστικός. Οι γυναίκες τον χρησιμοποιούν για να τονίσουν την θηλυκότητα τους, ενώ υπάρχουν και εκείνες που προτιμούν την πατροπαράδοτη χρήση του, που δεν είναι άλλη από την αλλαγή στο σχήμα του

Γιάννης Βούρος: Ο μόδιστρος πίσω από το εμβληματικό φόρεμα με τη «μαχαιριά» της Μαίρης Χρονοπούλου Ένα ρούχο που έμεινε για πάντα στην ελληνική κινηματογραφική ιστορία. Πίσω από δεκάδες κοστούμια που φορέθηκαν από σταρ του κινηματογράφου, βασίλισσες, πρέσβειρες και σοσιαλιτέ σε Αλεξάνδρεια και Αθήνα βρισκόταν ο Γιάννης Βούρος, ένας από τους πιο σπουδαίους Έλληνες μόδιστρους. Ο ίδιος δημιούργησε και το εμβληματικό φόρεμα της Μαίρης Χρονοπούλου με τη «μαχαιριά» στην ταινία Μια

Έλενα Ναθαναήλ: Η ελληνίδα θεά των 70ssansimera.gr/ Οι σχεδιαστές αυτής της εποχής δεν έκαναν εκπτώσεις στα υλικά. Δούλευαν με μετάξια, μπροκάρ και οργάντζες, δίνοντας τεράστια βάση στο εσωτερικό "χτίσιμο" (tailoring) του ρούχου. Κώστας Μαυρόπουλος: Τον αποκαλούσαν συχνά τον "Έλληνα Dior" ή "Balmain". Εισήγαγε την απόλυτη ευρωπαϊκή, παρισινή κομψότητα στην Αθήνα. Τα ταγιέρ και τα βραδινά του φορέματα χαρακτηρίζονταν από αψεγάδιαστη γεωμετρία, αυστηρές γραμμές και απίστευτη λε

Δημιουργία του Jean Dessès, δεκαετία 1950. Πηγή: Keystone-France / Gamma-Rapho via Getty Images Όταν μιλάμε για τις αρχές έως τα μέσα του 20ού αιώνα στην Ελλάδα, μιλάμε για δημιουργούς που δεν σχεδίαζαν απλώς σε ένα χαρτί, αλλά κατανοούσαν βαθιά τη συμπεριφορά του υφάσματος — πώς πέφτει, πώς ράβεται και πώς αγκαλιάζει το σώμα. Δημιουργία υψηλής ραπτικής του Jean Dessès (δεκαετία 1950) με την χαρακτηριστική τεχνική draping. Πηγή: 1stDibs 1. Η Γλυπτική Ραπτική του Jean Dessès Ε