Το Θέατρο της Χειραφέτησης: Πώς η "Ελεύθερη" Δύση Ξευτέλισε τη Γυναίκα

Ας κοιτάξουμε κατάματα άλλη μια σκληρή αλήθεια, ίσως την πιο άβολη από όλες, γιατί κρύβεται πίσω από λαμπερές βιτρίνες, δικαιωματισμούς και φανταχτερά συνθήματα. Μιλάμε για τη δήθεν απελευθερωμένη Ευρωπαία και Δυτική γυναίκα. Μας πούλησαν ένα παραμύθι χειραφέτησης, αλλά τελικά, ένα μεγάλο κομμάτι του σύγχρονου, στρεβλού φεμινισμού κατέληξε να παγιδεύσει τη γυναίκα σε μια νέα, πολύ πιο ύπουλη φυλακή: την απόλυτη εμπορευματοποίηση και τον εξευτελισμό της ίδιας της της υπόστασης.

Η Ψευδαίσθηση της Ελευθερίας και η Φτηνή Έκθεση

Η αρχική, ουσιαστική μάχη δόθηκε για δικαιώματα. Για το μυαλό, για την ικανότητα της γυναίκας να ορίζει τη μοίρα της, να σπουδάζει, να εργάζεται, να δημιουργεί. Τι βλέπουμε όμως σήμερα; Η έννοια της "ελευθερίας" διαστρεβλώθηκε πλήρως. Το δικαίωμα στο σώμα μεταφράστηκε σε υποχρεωτική, φτηνή έκθεση και υπερσεξουαλικοποίηση.

Πολλές γυναίκες πίστεψαν πως το να προσφέρουν τον εαυτό τους βορά στα βλέμματα, το να συγχέουν την αξία τους με την προκλητικότητα στα κοινωνικά δίκτυα, είναι δείγμα δύναμης. Δεν είναι δύναμη. Είναι ξεπούλημα. Είναι η μετατροπή της γυναίκας σε αναλώσιμο προϊόν με ημερομηνία λήξης, εξαρτημένο από την προσοχή του πλήθους. Κρύφτηκαν πίσω από την ταμπέλα του φεμινισμού για να δικαιολογήσουν την απουσία ουσίας και την υποταγή στα πιο φτηνά ένστικτα μιας καταναλωτικής κοινωνίας. Το γυναικείο σώμα έγινε πάλι εργαλείο, απλά αυτή τη φορά με τη συγκατάθεση του ίδιου του θύματος.

Η Παγίδα του Συναισθηματικού Δράματος

Ταυτόχρονα, η σύγχρονη κουλτούρα έπεισε τις γυναίκες ότι πρέπει να ζουν μόνιμα μέσα σε ένα συναισθηματικό χάος. Να αναλύουν ατελείωτα τις σχέσεις τους, να κάνουν την αναζήτηση συντρόφου και την αντρική επιβεβαίωση τον απόλυτο αυτοσκοπό, να αναλώνονται σε ανούσια κουτσομπολιά και ατελείωτα ψυχολογικά δράματα.

Όμως, η πραγματική ελευθερία έρχεται ακριβώς όταν αρνείσαι να μπεις σε αυτά τα καλούπια. Μια γυναίκα που πατάει γερά στα πόδια της αντιλαμβάνεται νωρίς πως οι σχέσεις δεν είναι η μοναδική, ούτε καν η βασική προτεραιότητα στη ζωή. Η απόρριψη του μόνιμου συναισθηματικού δράματος είναι ασπίδα. Είναι αυτό που σε σώζει από αμέτρητες παγίδες στις οποίες πέφτουν άλλες γυναίκες. Η αληθινή ανεξαρτησία δεν έχει ανάγκη από συνεχή επιβεβαίωση, ούτε χάνει τον χρόνο της κυνηγώντας την κενή συσσώρευση υλικών αγαθών και το φαίνεσθαι.

Η Πραγματική Δύναμη είναι η Ουσιαστική Δημιουργία

Η αληθινά χειραφετημένη γυναίκα χτίζει τη ζωή της στηριζόμενη στα δικά της, προσωπικά ενδιαφέροντα και στο δικό της μυαλό. Είναι εκείνη που ξέρει να πιάνει το νήμα της ζωής, από την πρώτη άμορφη κλωστή, και να το δουλεύει μόνη της μέχρι την τελική, άψογη εφαρμογή. Δεν αναζητά δεκανίκια. Η πραγματική της κληρονομιά και η πηγή της αληθινής της αγάπης δεν είναι οι εφήμεροι έρωτες ή τα υλικά πλούτη, αλλά η αφοσίωση στα παιδιά της και η δική της δημιουργική πορεία. Το να στέκεσαι όρθια, να δημιουργείς, να μεγαλώνεις τη νέα γενιά με αρχές και να έχεις τον δικό σου, αυτόνομο σκοπό, απαιτεί ένα επίπεδο σκληρότητας και ακεραιότητας που ο σημερινός, επιφανειακός φεμινισμός δεν μπορεί καν να κατανοήσει.

ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ