Η Μαρτυρία του Αριστοτέλη

Η ιστορία αυτή είναι πραγματικά συναρπαστική, καθώς αποκαλύπτει όλη τη δημιουργική διαδρομή, από την επεξεργασία της πρώτης κλωστής μέσα από τη φύση μέχρι την τελική, υψηλής αισθητικής εφαρμογή ενός ενδύματος.
Η Μαρτυρία του Αριστοτέλη
Στο έργο του «Των περί τα ζώα ιστοριών» (Historia Animalium), ο Αριστοτέλης κάνει μια εξαιρετικά λεπτομερή αναφορά στην παραγωγή μεταξιού στην αρχαία Ελλάδα, πολύ πριν ξεκινήσει το γνωστό εμπόριο μεταξιού με την Κίνα.
Ο Μεταξοσκώληκας: Περιγράφει ένα μεγάλο σκουλήκι με κέρατα, το οποίο περνάει από διάφορα στάδια μεταμόρφωσης (κάμπια, χρυσαλλίδα) μέχρι να δημιουργήσει το κουκούλι του.
Η Επεξεργασία του Νήματος: Αναφέρει ρητά τον τρόπο με τον οποίο οι γυναίκες αφαιρούσαν και ξετύλιγαν προσεκτικά τα κουκούλια για να πάρουν την κλωστή, την οποία στη συνέχεια έγνεθαν.
Η Πρώτη Δημιουργός: Ο Αριστοτέλης καταγράφει ονομαστικά ότι η πρώτη γυναίκα που ύφανε αυτά τα νήματα στο νησί της Κω ήταν η Παμφίλη, κόρη του Πλατέω.
Η Παμφίλη δεν έφτιαξε απλώς ένα ύφασμα, αλλά εγκαινίασε μια ολόκληρη τεχνοτροπία. Τα ρούχα που παράγονταν στο νησί από αυτό το άγριο μετάξι έμειναν στην ιστορία ως Κωακά ενδύματα
Επρόκειτο για υφάσματα αραχνοϋφαντα και εξαιρετικά λεπτοδουλεμένα, που ξεχώριζαν για την απαράμιλλη πολυτέλειά τους και την αέρινη εφαρμογή τους στο σώμα. Αποτέλεσαν το απόλυτο σύμβολο κομψότητας και πλούτου για τις γυναίκες της κλασικής Ελλάδας και, αργότερα, ολόκληρης της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας.
ΑΓΡΙΟΣ ΜΕΤΑΞΟΣΚΩΛΗΚΑΣ

Ακολουθούν οι βασικές τους διαφορές:
1. Η Δομή και η Υφή του Νήματος
Αυτή είναι ίσως η πιο κρίσιμη διαφορά κατά τον σχεδιασμό και την κατασκευή ενός υφάσματος:
Της Μουριάς: Παράγει ένα νήμα απίστευτα λεπτό, λείο και λαμπερό. Επειδή η συγκομιδή (παραδοσιακά) γίνεται πριν η πεταλούδα τρυπήσει το κουκούλι, το νήμα ξετυλίγεται συνεχόμενο και μπορεί να φτάσει σε μήκος τα 900 ή και 1.000 μέτρα χωρίς ούτε ένα κόψιμο.
Οι Άγριοι (όπως το Tussah ή της αρχαίας Κω): Στην άγρια φύση, η πεταλούδα συνήθως αφήνεται να ολοκληρώσει τον κύκλο της, οπότε τρυπάει το κουκούλι για να βγει, κόβοντας το νήμα.
Έτσι, το μετάξι δεν μπορεί να ξετυλιχθεί ως μία ενιαία κλωστή. Αντίθετα, οι μικρότερες ίνες συλλέγονται και γνέθονται (όπως ακριβώς το βαμβάκι ή το μαλλί). Το αποτέλεσμα είναι ένα ύφασμα με πιο "άγρια", ανάγλυφη και ματ υφή, που προσφέρει εξαιρετική αντοχή και έναν εντελώς διαφορετικό, γήινο χαρακτήρα στο ρούχο.
2. Η Διατροφή και το Χρώμα
Της Μουριάς: Τρέφεται αυστηρά και αποκλειστικά με φύλλα λευκής μουριάς. Αυτή η καθαρή διατροφή είναι που δίνει στο μετάξι του το χαρακτηριστικό φωτεινό, λευκό ή ιβουάρ χρώμα, το οποίο είναι ιδανικό για βαφή.
Οι Άγριοι: Τρέφονται με ό,τι προσφέρει το φυσικό τους περιβάλλον, όπως φύλλα από βελανιδιές, πεύκα, κυπαρίσσια, δαμασκηνιές ή καστοριές. Οι τανίνες από το φύλλωμα αυτών των δέντρων χρωματίζουν φυσικά το μετάξι τους, δίνοντάς του ζεστές αποχρώσεις του χρυσού, του μπεζ, του καφέ ή του χαλκού.
3. Η Εξάρτηση από τον Άνθρωπο
Της Μουριάς: Πρόκειται για ένα πλήρως εξημερωμένο έντομο, το οποίο εξελίχθηκε μέσα από χιλιετίες ανθρώπινης παρέμβασης. Η πεταλούδα του είναι πλέον τυφλή, έχει χάσει την ικανότητα να πετάει και ο μεταξοσκώληκας δεν θα μπορούσε να επιβιώσει μόνος του στη φύση χωρίς ανθρώπινη φροντίδα.
Οι Άγριοι: Ζουν, αναπαράγονται και επιβιώνουν ελεύθεροι στα δάση. Οι πεταλούδες τους έχουν πλήρως ανεπτυγμένα φτερά, καμουφλάζ για να προστατεύονται από τους θηρευτές, και πετούν κανονικά αναζητώντας ταίρι.
ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ






Σχόλια