Ελλη Λαμπέτη:

Η φωτογραφία απεικονίζει τη σπουδαία Ελληνίδα ηθοποιό Έλλη Λαμπέτη σε στιγμιότυπο από την ελληνοϊταλική δραματική ταινία του Μιχάλη Κακογιάννη «Χαμένο Κορμί» (The Wastrel / Il relitto) που κυκλοφόρησε το 1961.

Η Έλλη Λαμπέτη (το πραγματικό της όνομα ήταν Έλλη Λούκου) είναι ακριβώς μια τέτοια περίπτωση: μια ηθοποιός που σφράγισε το ελληνικό θέατρο και τον κινηματογράφο με την απαράμιλλη εσωτερικότητα και την αξεπέραστη εκφραστικότητά της.

Έλλη Λαμπέτη: Η Απόλυτη Θεατρική Ευαισθησία

Η Μόρφωση και τα Πρώτα Βήματα

Γεννημένη στα Βίλια Αττικής το 1926, μετακόμισε αργότερα με την οικογένειά της στην Αθήνα. Αν και δεν προερχόταν από τον αυστηρά ακαδημαϊκό ή μεγαλοαστικό κύκλο άλλων καλλιτεχνών της εποχής, η καλλιτεχνική της παιδεία υπήρξε βαθιά και καθοριστική, σφυρηλατημένη δίπλα σε «μεγαθήρια» της τέχνης:

Η Σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη: Το 1941, μέσα στην Κατοχή, έδωσε εξετάσεις στη Δραματική Σχολή της Μαρίκας Κοτοπούλη. Παρότι αρχικά απορρίφθηκε από την επιτροπή, η ίδια η Κοτοπούλη διέκρινε πίσω από τη συστολή της ένα σπάνιο, πηγαίο ταλέντο και απαίτησε να την αναλάβει.

Το Καλλιτεχνικό Βάπτισμα: Η σπουδαία δασκάλα την κράτησε κοντά της, την καθοδήγησε αυστηρά και ήταν εκείνη που της έδωσε το καλλιτεχνικό επίθετο «Λαμπέτη», εμπνευσμένο από το ποίημα του Αριστοτέλη Βαλαωρίτη «Αστραπόγιαννος».

Η Καλλιτεχνική Πορεία και οι Μεγάλοι Σταθμοί

Η πορεία της διακρίνεται για τις τολμηρές επιλογές, τη σκληρή δουλειά και τις συνεργασίες της με κορυφαίους δημιουργούς που απογείωσαν το ταλέντο της.

Το Ντεμπούτο (1942): Ανέβηκε για πρώτη φορά στο σανίδι μόλις στα 16 της χρόνια, στο έργο «Η Χάνελε πάει στον Παράδεισο» του Γκέρχαρντ Χάουπτμαν. Η φυσικότητα και η αθωότητά της κέρδισαν αμέσως τις εντυπώσεις.

Η Θητεία στο Θέατρο Τέχνης: Σημαντικό κεφάλαιο στην εξέλιξή της αποτέλεσε η συνεργασία της με τον Κάρολο Κουν (1946-1948). Εκεί δοκιμάστηκε σε έργα υψηλών απαιτήσεων (όπως ο «Γυάλινος Κόσμος» του Τενεσί Ουίλιαμς και ο «Ματωμένος Γάμος» του Λόρκα), καλλιεργώντας μια σύγχρονη, ψυχολογική υποκριτική τεχνική.

Ο Θίασος Λαμπέτη - Παππά - Χορν: Τη δεκαετία του 1950, η σύμπραξή της με τον Δημήτρη Χορν και τον Γιώργο Παππά δημιούργησε ένα από τα πιο θρυλικά και ποιοτικά θεατρικά σχήματα της εποχής.

Κινηματογραφική Καταξίωση: Παρότι η ίδια θεωρούσε το θέατρο ως τον φυσικό της χώρο, διέπρεψε και στη μεγάλη οθόνη. Υπό τη σκηνοθετική μπαγκέτα του Μιχάλη Κακογιάννη, πρωταγωνίστησε σε ταινίες-ορόσημα του ελληνικού κινηματογράφου, όπως το «Κυριακάτικο Ξύπνημα», «Το Κορίτσι με τα Μαύρα» και «Το Τελευταίο Ψέμα», κερδίζοντας μάλιστα και διεθνή αναγνώριση.

Η Υποκριτική της Ταυτότητα

Σε αντίθεση με τη στόμφο ή την υπερβολή που χαρακτήριζε παλαιότερες γενιές ηθοποιών, η Λαμπέτη έφερε στη σκηνή μια συγκλονιστική φυσικότητα. Τα τεράστια, εκφραστικά της μάτια, η χαρακτηριστική, ραγισμένη της φωνή και η εύθραυστη σιλουέτα της λειτουργούσαν μαγνητικά. Η μεγάλη της δύναμη δεν ήταν τα τεχνικά τερτίπια, αλλά η ικανότητά της να μεταβολίζει τα συναισθήματα των ηρωίδων της—την απώλεια, τον έρωτα, τη μελαγχολία—και να τα μεταδίδει στο κοινό με μια αφοπλιστική και συχνά σπαρακτική αλήθεια.

ΕΔΩ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΑ ΕΛΛΗ ΛΑΜΠΕΤΗ

ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ