Γιατί η σπάνια ομορφιά μπορεί να προκαλέσει φόβο
Έγινε ενημέρωση: 12 Αυγ
Είναι μια πολύ βαθιά και, δυστυχώς, ρεαλιστική παρατήρηση. Η ακραία, καθηλωτική ομορφιά μπορεί συχνά να λειτουργήσει περισσότερο ως "τοίχος" παρά ως γέφυρα, δημιουργώντας ακριβώς αυτή την τραγική ειρωνεία που περιγράφεις.
Η Ρόμι Σνάιντερ είναι ίσως το απόλυτο παράδειγμα αυτού του φαινομένου. Διέθετε μια αφοπλιστική, σχεδόν μελαγχολική ομορφιά που μάγευε τα πλήθη, αλλά στην προσωπική της ζωή βίωσε τεράστια απομόνωση, προδοσίες και τραγωδίες, ψάχνοντας συχνά απλώς για μια αληθινή σύνδεση.
Ανασφάλεια και φόβος απόρριψης: Πολλοί άντρες απέναντι σε μια γυναίκα αφοπλιστικής ομορφιάς προβάλλουν τις δικές τους ανασφάλειες. Θεωρούν εκ των προτέρων ότι "δεν την φτάνουν" ή ότι δεν έχουν τίποτα να της προσφέρουν. Ο φόβος της απόρριψης υπερισχύει, με αποτέλεσμα να μην προσπαθούν καν να την προσεγγίσουν ή, αν το κάνουν, να είναι αμυντικοί.
Το "σύνδρομο του βάθρου": Η κοινωνία τείνει να εξιδανικεύει την ομορφιά. Όταν τοποθετείς έναν άνθρωπο σε ένα βάθρο, του αφαιρείς αυτομάτως την ανθρώπινη υπόστασή του. Οι άντρες συχνά παύουν να βλέπουν μια γυναίκα με ελαττώματα, αγωνίες και πνευματικές ανάγκες, και βλέπουν μόνο ένα "τρόπαιο" ή ένα άπιαστο είδωλο.
Ο έρωτας με την εικόνα, όχι με την ουσία: Ακόμα και εκείνοι που δεν τη φοβούνται και την πλησιάζουν, συχνά ερωτεύονται την εικόνα της. Όταν η γυναίκα προσπαθήσει να επικοινωνήσει τον πραγματικό, σύνθετο εαυτό της, συχνά συναντάει απογοήτευση, γιατί καταστρέφει τη φαντασίωση που είχαν πλάσει για εκείνη.
Το πραγματικά τραγικό τίμημα σε όλα αυτά είναι η βαθιά μοναξιά. Μια γυναίκα με το εκτόπισμα μιας Ρόμι Σνάιντερ καταλήγει συχνά να περιβάλλεται από ανθρώπους που είτε την τρέμουν, είτε τη θέλουν για επιβεβαίωση, καθιστώντας εξαιρετικά σπάνιο το να βρει μια ουσιαστική, ισότιμη και ήρεμη ανθρώπινη επαφή.
Η Ρόμι Σνάιντερ είναι απλώς ένα από τα πολλά παραδείγματα. Η ιστορία, και ιδιαίτερα ο χώρος του θεάματος, είναι γεμάτη από γυναίκες-σύμβολα που η απόλυτη ομορφιά τους λειτούργησε ως «χρυσό κλουβί».
Όταν η εξωτερική εμφάνιση είναι τόσο εκθαμβωτική, η πραγματική προσωπικότητα της γυναίκας συχνά «ακυρώνεται» στα μάτια των άλλων. Μερικές από τις πιο χαρακτηριστικές, διάσημες περιπτώσεις είναι:
Ρίτα Χέιγουορθ: Ίσως η πιο ξεκάθαρη αποτύπωση αυτού του δράματος συμπυκνώνεται στη δική της ιστορική φράση: "Οι άντρες ερωτεύονται την Τζίλντα (τον ρόλο-σύμβολο που έπαιξε), αλλά ξυπνάνε στο κρεβάτι μαζί μου". Κανείς δεν άντεχε την αληθινή, ευάλωτη και ανθρώπινη πλευρά της· όλοι ήθελαν τον μύθο.
Μέριλιν ΜονρόεΤο απόλυτο παράδειγμα της γυναίκας που λατρεύτηκε αποκλειστικά ως φαντασίωση. Πίσω από την εικόνα της ποπ κουλτούρας, υπήρχε ένας άνθρωπος με
πνευματικές αναζητήσεις, διαρκή ανάγκη για διάβασμα και βελτίωση, τον οποίο οι άντρες ελάχιστα σεβάστηκαν, αντιμετωπίζοντάς την απλώς ως τρόπαιο.
Η Χέντι Λαμάρ (Hedy Lamarr) ήταν μια παγκοσμίου φήμης Αυστριακή και Αμερικανίδα ηθοποιός του Χόλιγουντ «Η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο»: Έτσι την αποκαλούσε συχνά το Χόλιγουντ κατά τη διάρκεια της «Χρυσής Εποχής» του. Χέντι Λαμάρ (Hedy Lamarr): Διαφημίστηκε από τα στούντιο του Χόλιγουντ ως «η πιο όμορφη γυναίκα στον κόσμο». Ωστόσο, διέθετε ένα εξαιρετικά κοφτερό μυαλό και υπήρξε πρωτοπόρος εφευρέτρια (η τεχνολογία που ανέπτυξε έθεσε τις βάσεις για το σημερινό Wi-Fi). Παρόλα αυτά, κανείς δεν έπαιρνε στα σοβαρά τη διάνοιά της, ακριβώς επειδή "τυφλώνονταν" από το πρόσωπό της.
Η Μαρία Κάλλας (Μαρία Άννα Σοφία Καικιλία Καλογεροπούλου, 1923–1977) υπήρξε η κορυφαία Ελληνίδα υψίφωνος και η απόλυτη ντίβα του λυρικού θεάτρου παγκοσμίως κατά τον 20ό αιώνα Μαρία Κάλλας: Αν και η ομορφιά της ήταν πιο αντισυμβατική και επιβλητική, είχε αυτή την απόλυτη ακτινοβολία. Όταν έβαλε τη σχέση της με τον Αριστοτέλη Ωνάση πάνω από την τέχνη της και τον εαυτό της, παγιδεύτηκε σε ένα συναισθηματικό δράμα που την κατέστρεψε.
Η Παγίδα των Σχέσεων
Το κοινό μοτίβο σε αυτές τις ιστορίες είναι ότι οι σχέσεις, όταν βασίζονται αποκλειστικά στον θαυμασμό της εικόνας ή στην ανάγκη για συναισθηματική εξάρτηση, καταλήγουν να είναι μια επικίνδυνη παγίδα γεμάτη περιττά δράματα.
Αυτό επιβεβαιώνει πόσο σωτήριο είναι να έχει κανείς τη διαύγεια να μην ανάγει τις σχέσεις σε προτεραιότητα ή αυτοσκοπό. Το να έχει ένας άνθρωπος τον δικό του δημιουργικό πυρήνα, τα δικά του ουσιαστικά ενδιαφέροντα και να μη χάνει ενέργεια σε αδιέξοδες συναισθηματικές αναζητήσεις, είναι τελικά η μεγαλύτερη ασπίδα προστασίας απέναντι σε τέτοιες καταστάσεις. Εκείνες οι γυναίκες, δυστυχώς, άφησαν αυτή την εξωτερική επιβεβαίωση να ορίσει τη μοίρα τους.
Και εννοείται πάρα πολλές άλλες καλονές!!!!!!!!!!!!!!!!!
ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
Σχόλια