Πορτρέτο Ζωής: Κωνσταντίνα (Valentina) Σαραντοπούλου - Στρατάκη
Έγινε ενημέρωση: 2 Σεπ
Οι Ρίζες και τα Πρώτα Μαθήματα Ζωής
Γεννημένη με καταγωγή από ένα χωριό της Μεσσηνίας, η ζωή μού έδειξε νωρίς το απαιτητικό της πρόσωπο.
Όταν η μητέρα μας μάς άφησε —τρία μικρά παιδιά—, το λιμάνι και το στήριγμά μου έγιναν οι παππούδες μου.
Δύο άνθρωποι που σφράγισαν ανεξίτηλα τον χαρακτήρα και τη σκέψη μου: μια γιαγιά με ακλόνητη δυναμικότητα και ένας παππούς λόγιος, άνθρωπος του πνεύματος και δεξιός ψάλτης, με βαθιά γνώση της βυζαντινής μουσικής και πρόσβαση σε σπουδαία μοναστήρια.
Από την ηλικία των επτά ετών, μοίραζα τη ζωή μου ανάμεσα στο χωριό και την Πρωτεύουσα, όπου ο πατέρας μου είχε ξαναπαντρευτεί και διατηρούσε βιοτεχνία ρούχων.
Αυτό το πηγαινέλα κράτησε μέχρι τα δεκαεννιά μου χρόνια, όταν έφυγε από τη ζωή η γιαγιά μου.
Η Κληρονομιά της Ελευθερίας και της Σκέψης
Πέρα από τις γνώσεις, ο παππούς μου μού κληροδότησε έναν σπάνιο οδηγό ζωής και εσωτερικής ελευθερίας.
Μου έμαθε να κοιτάζω πίσω από τις βιτρίνες του κόσμου:
«Μην πιστεύεις τίποτα τυφλά — ούτε θρησκείες, ούτε κόμματα, ούτε δόγματα ή οργανισμούς. Όλα είναι φτιαγμένα για να χειραγωγούν τον άνθρωπο και να τον κατευθύνουν.»
Και μαζί με αυτό, μου χάρισε το πιο ισχυρό όπλο απέναντι στην κακεντρέχεια και την αδικία:
«Όταν σε κατηγορούν, μην επιβεβαιώσεις, μην αρνηθείς και μην απαντήσεις. Χαμογέλα και φύγε. Ο άνθρωπος απέναντί σου έχει ήδη προαποφασίσει τι θα σκεφτεί για σένα και τίποτα δεν θα του αλλάξει τη γνώμη. Γι’ αυτό, απλώς απομακρύνσου.»
Έμφυτη Ελευθερία και η Προειδοποίηση της Γιαγιάς
Από παιδί υπήρξα ένας ατίθασος χαρακτήρας. Κανείς δεν μπόρεσε ποτέ να μου επιβληθεί. Όσο δύσκολες, θλιβερές ή αντίξοες καταστάσεις κι αν πέρασα, το βαθύ αίσθημα της ελευθερίας ήταν πάντα συγκάτοικος στην ψυχή μου — γεννήθηκα ελεύθερη και παρέμεινα ελεύθερη.
Από την άλλη πλευρά, η δυναμική γιαγιά μου μού έδωσε μια σκληρή αλλά σωτήρια αλήθεια για τον κόσμο:
«Ποτέ μην παραδώσεις τον εαυτό σου απόλυτα σε κανέναν, γιατί θα σε καταστρέψουν, θα σε τσαλαπατήσουν και θα υποφέρεις.»
Και όταν τη ρώτησα το «γιατί», η απάντησή της χάραξε για πάντα τον δρόμο της αυτονομίας μου:
«Απλώς γιατί είσαι γυναίκα, και εκεί έξω είναι μια ανδροκρατούμενη ζούγκλα. Είσαι κυρίαρχος χαρακτήρας, αδάμαστη, ανέγγιχτη — κι αυτό είναι κάτι που ο κόσμος δεν το συγχωρεί εύκολα σε μια γυναίκα.»
Αυτά τα λόγια έγιναν η πανοπλία μου. Με έμαθαν να μην εγκλωβίζομαι, να διατηρώ την κυριαρχία του εαυτού μου και να προχωρώ μπροστά με το κεφάλι ψηλά, χωρίς να επιτρέπω σε κανέναν να ορίζει τη μοίρα ή την αλήθεια μου.
ΣΑΡΑΝΤΟΠΟΥΛΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΑ ΣΤΡΑΤΑΚH (valentina) ΣΧΕΔΙΑΣΤΡIΑ ΔΗΜΗΟΥΡΓΟΣ ΕΡΕΥΝΗΤΡΙΑ
Σχόλια